دنیا یعنی: ***.. کیانا ..***

...

...  روز هشتم از ماه بهمن سال 1389 خورشیدی ساعت 5 صبح رفتیم بیمارستان الغدیر تهران و ساعت 7:30 صبح بیمارستان پر شد از صدای گریه کودکی که دنیا را به مبارزه میطلبید .... . دختری با چشمهای سبز و عسلی و موهای خرمایی که یک نگاه کافی بود تا تمام کادر پزشکی و پرستاری و خدماتی و سایر مامان های بخش و همراهشون هر چی تو دستشون بود و ول کنن و به دیدن زیباترین کودک قرنهای سپری شده , سالهای جاری و قرنهایی که در آینده خواهد امد بشتابند ....   مامان و بابا اسم این هدیه ارزشمند الهی رو " کیانا " گذاشتن تا از آب و باد و خاک وآتش نیرو ... و از نسل کیانیان پاک سرشت عشق اموزد . ...

.... دیر امده ام ولی میخواهم زود برایتان بنویسم , برایتان بشناسانم نفس کوچکمان را که عشقی است بزرگ .... . میخواهم برایتان از فرشته ای بگویم که قلبها را تسخیر , چشمها را خیره , نفسها را حبس , گوشها را کر و دلها را مملو از دوست داشتنش نموده ... . فرشته کوچکی داریم که به اندازه آسمانها بزرگ , به اندازه اقیانوسها ژرف و به اندازه تاریخ گفتنی است . با ما همراه باشید با روزهای زندگی دختری از نسل باران , نسل بهاران , نسل عشق بی واسطه انسان . میخواهیم با شما باشیم و شما با ما باشید با جانمان ......." کیانا "....... کیانای کوچک ما الماسی است تراشیده با قطرات اشکهایی  از زلالی دوست داشتن .... با ما باشید د...